کم شنوایی انتقالی + علت، درمان و انواع آن

کم شنوایی انتقالی (Conductive Hearing Loss) در اثر انسداد گوش خارجی یا میانی ایجاد می شود. به عبارت بهتر این نوع کم شنوایی زمانی رخ می دهد که امواج صوتی به هر دلیلی نمی توانند خود را به گوش داخلی برسانند، و به تبع آن گوش نمی تواند امواج صوتی را به تکانه های الکتریکی تبدیل کرده و به مغز بفرستد.

بنابراین حتی اگر گوش داخلی شما سالم باشد، مغز هرگز اطلاعاتی در مورد صداهای اطراف دریافت نمی کند و بدین ترتیب دچار کم شنوایی خواهید شد. این نوع افت شنوایی اغلب کودکان و جوانان را تحت تأثیر قرار می دهد. در ادامه دلایلی که می تواند موجب ایجاد این نوع کم شنوایی شود را با هم بررسی خواهیم کرد.

دلایل مختلف کم شنوایی انتقالی

کم شنوایی انتقالی می تواند در اثر ناهنجاری های ساختاری گوش میانی و داخلی و یا در اثر عوامل دیگری ایجاد شود. در پایین لیستی از دلایل مختلف آورده شده است:

تجمع موم گوش در مجرای گوش که به طور کامل مجرای گوش را مسدود کرده باشد.
عفونت گوش میانی که می تواند منجر به تجمع مایعات در مجرای گوش یا گوش میانی شود.
وجود یک جسم خارجی در گوش، مانند یک تکه پنبه کوچک، یا یک شی وارد شده در گوش.
کلستئاتوم یا رشد در گوش میانی که مانع رسیدن صدا به گوش داخلی می شود.
اتوسکلروز، که می تواند استخوان های گوش میانی را تحت تأثیر قرار داده و آنها را با هم ترکیب کند تا قادر به انتقال صدا به گوش داخلی نباشند.
آسیب دیدگی سر یا گوش که به ساختارهای گوش خارجی یا میانی آسیب می رساند.
سوراخ شدن پرده گوش در اثر آسیب یا عفونت.

کلستئاتوم

کلستئاتوم مجموعه ای غیر طبیعی از تجمع سلول های پوستی در اعماق گوش شما است. این مشکل نادر است اما در صورت عدم درمان می تواند رشد کرده و به ساختارهای ظریف داخل گوش شما که برای شنیدن و تعادل ضروری هستند آسیب برساند. در موارد بسیار نادر، عفونت می تواند به گوش داخلی و مغز گسترش یابد و منجر به آبسه مغز یا مننژیت شود.

علائم کاهش شنوایی انتقالی

کم شنوایی انتقالی با علائمی همراه است. این علائم ممکن است از خفیف تا شدید در هر فرد متفاوت باشد. اگر بعضی یا همه این علائم را مشاهده کردید، باید سریعاً به دنبال درمان آن باشید. علائم رایج این نوع کم شنوایی عبارتند از:

کاهش شنوایی ناگهانی یا غیر منتظره در یک گوش یا هر دو گوش
احساس این که به نظر می رسد همه صداها در یک گوش خفه یا مسدود شده اند
احساس پری در گوش
تلاش برای شنیدن صداهای نرم در دو سطح بالا و پایین
خروج مایع زرد از گوش
درد در گوش یا سر
سرگیجه یا مشکل در تعادل

تشخیص کم شنوایی انتقالی

کم شنوایی انتقالی توسط ادیولوژیست و متخصص گوش، حلق و بینی تشخیص داده می‌شود. متخصص در مورد سوابق پزشکی و کم‌شنوایی شما سؤالاتی می‌پرسد و بعد آزمایشهایی را برای تعیین نوع کاهش شنوایی و علت آن تجویز خواهد کرد. تست شنوایی یکی از اولین مراحل در تشخیص افت شنوایی است. این آزمایش تعیین می‌کند که کم شنوایی شما انتقالی، حسی عصبی یا مختلط است. این آزمایش همچنین میزان افت شنوایی را مشخص می‌کند.

گاهی اوقات آزمایش ادیوگرام برای تأیید تشخیص کافی است، اما ممکن است به انجام آزمایشهای بیشتری نیاز پیدا کنید، از جمله؛
سی تی اسکن، ام آر آی یا سایر تست‌های تصویربرداری. این آزمایش‌ها به پزشک اجازه می‌دهند تا ساختار گوش را ببیند.
تمپانومتری. این تست فشار گوش میانی را اندازه‌گیری کرده و حرکت پرده گوش را بررسی می‌کند.
رفلکس آکوستیک. تست رفلکس آکوستیک حرکت ماهیچه‌های گوش را در پاسخ به صداها اندازه‌گیری می‌کند.
تست‌های شنوایی سنجی. در این تست با هدفون به صداها و کلمات گوش می‌دهید و چیزی را که شنیده‌اید، گزارش می‌کنید.
گاهی اوقات پزشک آزمایش‌های بیشتری را درخواست می‌کند، هرچند این آزمایشها بیشتر برای نوزادان انجام می‌شود. این تست‌های اضافی شامل تست نشر صوتی خودکار (OAE) برای تشخیص انسداد و آسیب‌های گوش یا تست پاسخ شنوایی ساقه مغز برای مشاهده پاسخ‌های الکتریکی به صداها است.
نتایج آزمایش ها نوع کم شنوایی و علت آن را تأیید می‌کند و متخصص گوش و حلق و بینی گزینه‌های درمانی و مراحل بعدی را بر اساس آن با شما در میان می‌گذارد.

آیا وزوز گوش می تواند یکی از علائم کاهش شنوایی انتقالی باشد؟

آیا وزوز گوش می تواند یکی از علائم کاهش شنوایی انتقالی باشد؟

به طور معمول وزوز گوش یکی از متداول ترین علائم کم شنوایی ناگهانی حسی عصبی و سایر بیماری هایی مثل بیماری منیر است. وزوز گوش به صدای زنگ یا صداهای دیگری که ممکن است در یک گوش یا هر دو گوش خود احساس کنید گفته می شود. صدایی که هنگام وزوز گوش می شنوید ناشی از صدای خارجی نیست و افراد دیگر معمولاً نمی توانند آن را بشنوند. وزوز گوش یک مشکل شایع است. این بیماری حدود 15 تا 20 درصد افراد را درگیر می کند و خصوصاً در بزرگسالان مسن شایع است.

درمان افت شنوایی انتقالی

اگر کم شنوایی انتقالی دارید، بسته به علتی که موجب ایجاد این نوع کم شنوایی در شما شده است، ممکن است چندین گزینه درمانی در دسترس باشد. آزمایش جامع شنوایی با متخصص شنوایی سنجی اولین قدم برای تعیین علت و شدت کم شنوایی شماست. این تست به شما نشان می دهد دقیقاً چه صداهایی را از دست می دهید و همچنین علت کاهش شنوایی شما را مشخص می کند. ممکن است گزینه های جراحی و یا استفاده از انواع سمعک برای درمان برخی از اشکال این نوع کم شنوایی در نظر گرفته شود.

جراحی

جراحی

همان طور که گفته شد، درمان کم شنوایی انتقالی روش های مختلفی دارد. برخی از انواع کم شنوایی ها ممکن است نیاز به گزینه های جراحی داشته باشند. این عمل های جراحی می توانند با هدف های متفاوتی مثل اصلاح ساختار گوش، از بین بردن تجمع یا جرم گوش، و یا تخلیه مایعات اضافی انجام شوند. در هر صورت پزشک جراح تلاش می کند تا راهی برای رسیدن صدا به گوش داخلی باز کند. در بعضی موارد نیز، بهترین گزینه درمانی ایمپلنت است که ساختارهای آسیب دیده گوش میانی را دور زده و صداها را مستقیماً به گوش داخلی می فرستد.

استفاده از سمعک ها

سمعک رایج ترین روش برای درمان کم شنوایی است که کمک می کند تا صداهای محیط اطراف به طور واضح به گوش شما رسیده و این صداها به گوش داخلی منتقل شوند. سمعکهای امروزی دستگاه های دیجیتالی پیچیده ای هستند که صداهای اطراف شما را تجزیه و تحلیل می کنند،آن ها صداهایی را که می خواهید بشنوید تقویت می کنند و به شما کمک می کنند روی اصوات مهم گفتاری تمرکز کنید. آن ها هم چنین باعث کاهش صدای مزاحم پس زمینه می شوند و اطمینان حاصل می کنند که دقیقاً آنچه می خواهید بشنوید را می شنوید. برخی از آن ها بسیار کوچک هستند و تقریباً قابل مشاهده نیستند و با استفاده از یک برنامه کنترل از راه دور در تلفن، شما می توانید کنترل کاملی بر نحوه شنیدن خود داشته باشید.

کدام سمعک ها مناسب هستند؟

کدام سمعک‌ها مناسب هستند؟

همانطور که هر شخصی منحصر به فرد است، نیازهای شنوایی وی نیز منحصر به فرد است. به همین دلیل مهم است که اگر قرار است سمعکی استفاده کند، متناسب با نیازهای خاص شنوایی و سبک زندگی او باشد. سمعکهای امروز معجزات مهندسی مدرن هستند و در سال های اخیر به طور قابل توجهی بهبود یافته اند. آن ها کوچک تر شده اند، کیفیت صدا ها را بهبود داده اند و قابلیت های جدیدی در آن ها ایجاد شده است. به طور کلی می توان گفت طبیعی تر و راحت تر بوده و همچنین عملکرد قابل اطمینان تری نسبت به گذشته دارند .یکی از مناسب ترین سمعکها سمعک داخل کانال ITC است که در داخل گوش شما قرار می گیرد و تقریباً قابل تشخیص نیست.

دارو برای کم شنوایی انتقالی

استفاده از دارو برای درمان افت شنوایی انتقالی معمولاً به علت زیربنایی بستگی دارد. در بسیاری از موارد، دارو واقعا می‌تواند در مدیریت یا حل این مشکل نقش داشته باشد. برای مثال، یکی از علل شایع کم شنوایی هدایتی یا انتقالی، عفونت گوش است که می‌تواند منجر به التهاب و تجمع مایع در گوش میانی شود.

در چنین مواردی، آنتی بیوتیک‌ها برای مبارزه با عفونت و کاهش التهاب تجویز می‌شوند و با درمان مؤثر عفونت، شنوایی طبیعی برمی‌گردد. در نظر داشته باشید که عفونت شدید یا درمان نشده می‌تواند باعث آسیب دائمی به گوش میانی شود که در آن صورت دارو نمی‌تواند شنوایی را بازگرداند و باید از گزینه‌های درمانی دیگر استفاده کرد.

سناریوی دیگر زمانی است که کاهش شنوایی انتقالی به دلیل آلرژی یا مشکلات سینوسی ایجاد می‌شود. داروهایی مانند آنتی‌هیستامین‌ها یا ضد احتقان‌ها ممکن است برای کاهش احتقان، کاهش التهاب و تخلیه مناسب سینوس‌ها و شیپور استاش توصیه شوند. این داروها می‌توانند با رفع مشکل زیربنایی به بازیابی شنوایی طبیعی کمک کنند.

عوارض عدم درمان کم شنوایی انتقالی

اگر کم شنوایی انتقالی درمان نشود، می‌تواند عواقب و عوارض متعددی را در پی داشته باشد. تعدادی از پیامدهای بالقوه کم شنوایی انتقالی درمان نشده؛

تأخیر در درمان بیماری زمینه‌ای: کم شنوایی انتقالی معمولاً به دلیل یک بیماری زمینه‌ای مثل عفونت گوش، انسداد یا ناهنجاری‌های ساختاری ایجاد می‌شود. در صورت عدم درمان، این مشکلات می‌تواند بدتر شود و منجر به عوارض شدیدتری مثل عفونت مزمن، آسیب دائمی به ساختار گوش یا حتی گسترش عفونت به نواحی مجاور شود.

مشکلات ارتباطی: افت شنوایی انتقالی درک گفتار و سایر صداها را مخصوصاً در محیط‌های پر سر و صدا دشوار می‌کند. این شرایط می‌تواند منجر به مشکلات ارتباطی شود که انزوای اجتماعی و کاهش کیفیت زندگی را در پی دارد.

اختلال در یادگیری و رشد (در کودکان): شنوایی نقش مهمی در رشد گفتار و زبان و همچنین در عملکرد تحصیلی دارد. اگر کم شنوایی انتقالی کودکان درمان نشود، می‌تواند توانایی آن‌ها در کسب مهارت‌های زبانی، برقراری ارتباط و عملکرد تحصیلی را کاهش دهد.

گفتنی است که پیامدهای افت شنوایی هدایتی درمان نشده بسته به فاکتورهایی مثل شدت کم شنوایی، مدت زمان آن و شرایط فردی متفاوت است.

تفکیک انواع کم شنوایی ها

اگر شما هم به راحتی قادر به شنیدن و تشخیص کلمات نیستید و در اکثر مواقع از افرادی که با آن ها ارتباط دارید می خواهید که گفته خود را چندین بار تکرار کنند، شما به احتمال زیاد دچار کم شنوایی هستید. اما بهتر است نگران نباشید زیرا براساس مطالعات صورت گرفته درصد بالایی از افراد در جوامع مختلف دچار کم شنوایی هستند. سه نوع کم شنوایی اصلی وجود دارد. کم شنوایی حسی-عصبی که سلول های گوش داخلی را تحت تأثیر قرار می دهد، و این کم شنوایی اغلب ناشی از قرارگرفتن در معرض صداهای بلند یا به عنوان بخشی از روند طبیعی پیری است. کم شنوایی انتقالی بر گوش خارجی و میانی تأثیر می گذارد و مانع از رسیدن صداها به گوش داخلی می شود. و سومین نوع، کم شنوایی مختلط ترکیبی از کم شنوایی حسی عصبی و انتقالی است.

دلایل کم شنوایی انتقالی مرتبط با گوش خارجی

جرم گوش: بدن به شکل طبیعی جرم گوش تولید می‌کند،‌ اما در برخی موارد، این جرم می‌تواند مجرای گوش را مسدود کند و باعث کاهش شنوایی انتقالی شود.

گوش شناگر: گوش شناگر که اوتیت خارجی نیز نامیده می‌شود، عفونتی در کانال گوش است که اغلب به قرار گرفتن در معرض آب یا استفاده از گوش پاک کن ارتباط دارد.

جسم خارجی: این مشکل معمولاً برای کودکان پیش می‌آید که ممکن است اشیاء کوچک مثل مهره و شیء دیگری را در گوش خود قرار دهند، اما در بزرگسالان نیز به طور تصادفی اتفاق می‌افتد (مثلاً زمانی که حشره وارد گوش می‌شود).

ضایعات استخوانی: این‌ها توده‌های استخوانی غیر سرطانی در کانال گوش هستند که اغلب با شنا در آب سرد ارتباط دارند.

وجود مایع در گوش: این شرایط معمولاً ناشی از آلرژی، عفونت سینوس یا اختلال عملکرد شیپور استاش است.

تنگ شدن مجرای گوش: آسیب به کانال گوش به دلایلی مثل وارد شدن جسم خارجی یا تمیز کردن شدید آن با گوش پاک کن می‌تواند باعث ایجاد بافت اسکار و تنگ شدن مجرای گوش شود.

دلایل کم شنوایی انتقالی مرتبط با گوش میانی

مایع یا عفونت گوش میانی: فضای گوش میانی به طور معمول حاوی هوا است، اما ممکن است ملتهب شده و پر از مایع شود (اوتیت میانی). اوتیت میانی مزمن با ترشح دائمی از گوش و/یا آسیب به پرده گوش یا استخوان‌های گوش میانی همراه است.

فرو ریختن پرده گوش: عدم تعادل شدید فشار در گوش میانی می‌تواند ناشی از عملکرد ضعیف شیپور استاش باشد که باعث می‌شود پرده گوش روی استخوان‌های گوش میانی فرو بریزد.

سوراخ در پرده گوش: سوراخ در پرده گوش می‌تواند در اثر ضربه، عفونت یا اختلال شدید عملکرد شیپور استاش ایجاد شود.

ضخیم شدن پرده گوش: وقتی پرده گوش به دلیل جراحت یا جراحی آسیب می‌بینید، رسوبات کلسیم می‌تواند باعث ضخیم شدن پرده گوش شود.

کلستئاتوم: این وضعیت یه معنای رشد غیرطبیعی و غیر سرطانی سلول‌های پوستی در فضای گوش میانی است که می‌تواند باعث آسیب به استخوان‌های گوش شود.

آسیب به استخوان‌های گوش میانی: ممکن است در اثر ضربه، عفونت، کلستئاتوم یا جمع شدن پرده گوش ایجاد شود.

اتواسکلروز: در این بیماری ارثی رشد غیرطبیعی استخوان در گوش میانی باعث اختلال در عملکرد استخوان رکابی می‌شود که مسئول انتقال صدا است.

دلایل انواع کم شنوایی

از دست دادن شنوایی توسط بسیاری از عوامل ایجاد می شود، که بیشتر آن ها مربوط به اثر افزایش سن و یا قرار گرفتن در معرض سر و صدای زیاد است. اما به طور کلی شایع ترین علت انواع کم شنوایی عبارتند از:

پیری یا افزایش سن
قرار گرفتن در معرض سر و صدای زیاد
ضربه به سر
ویروس یا بیماری
ژنتیک
مشکلات ساختاری گوش

کم شنوایی انتقالی مادرزادی

کم شنوایی انتقالی مادرزادی به نوعی از کم شنوایی گفته می‌شود که در بدو تولد وجود دارد یا مدت کوتاهی پس از تولد ایجاد می‌شود. در این شرایط، ناهنجاری ساختاری یا اختلالی در عملکرد گوش خارجی یا میانی وجود دارد که باعث می‌شود صدا درست به گوش داخلی منتقل نشود.

در نوزادان، افت شنوایی انتقالی مادرزادی معمولاً به دلیل رشد ناکافی گوش خارجی یا میانی ایجاد می‌شود. علل کم شنوایی انتقالی مادرزادی شامل موارد زیر هستند

ناهنجاری‌های گوش خارجی یا میانی: ناهنجاری‌های ساختاری مثل رشد ناکافی گوش خارجی یا میانی یا از بین رفتن ساختارها، می‌تواند در انتقال امواج صوتی اختلال ایجاد کند. به طور مثال، میکروشیا که در آن گوش خارجی به طور کامل تشکیل نشده، باعث کاهش شنوایی انتقالی می‌شود.

ناهنجاری‌های کانال گوش: فقدان مجرای گوش یا از بین رفتن آن که به عنوان آترزی شناخته می‌شود، می‌تواند مانع از عبور صدا به گوش میانی شود.

ناهنجاری شکلی استخوانچه‌ها: استخوانچه‌ها سه استخوان ریز در گوش میانی هستند که به انتقال ارتعاشات صوتی کمک می‌کنند. اگر این استخوان‌ها بدشکلی داشته باشند یا به هم جوش خورده باشند، ممکن است کم شنوایی انتقالی ایجاد شود.

ناهنجاری‌های شیپور استاش: شیپور استاش گوش میانی را به پشت گلو متصل می‌کند و به یکسان شدن فشار گوش کمک می‌کند. اگر شیپور استاش ناکارآمد یا مسدود باشد، منجر به تجمع مایع در گوش میانی و متعاقب آن کم شنوایی انتقالی می‌شود.

کم شنوایی انتقالی اکستابی

برخلاف کم شنوایی انتقالی مادرزادی که در بدو تولد وجود دارد، کم شنوایی انتقالی اکتسابی می‌تواند در هر مقطعی از زندگی رخ دهد. در این شرایط، بیماری یا عامل دیگری منجر به اختلال در انتقال صدا از گوش خارجی یا میانی می‌شود. علل اکتسابی رایج کم شنوایی انتقالی به دو دسته تقسیم می‌شوند.

کم شنوایی انتقالی در نوزادان و کودکان

برخی از کودکان با کم شنوایی انتقالی به دنیا می‌آیند. دلیل این نوع کم شنوایی مادرزادی ناهنجاری‌های ساختاری در گوش خارجی یا میانی مانند ناهنجاری کانال گوش یا عدم وجود برخی ساختارهای گوش است. با این وجود، کم شنوایی انتقالی در کودکان اغلب موقتی و به دلیل عفونت گوش است.

این عفونت‌ها که معمولاً ناشی از سرماخوردگی یا آلرژی هستند باعث تجمع مایع در گوش می‌شوند. از دیگر دلایل رایج کم شنوایی انتقالی در نوزادان گیر کردن یک شیء در گوش یا تجمع جرم در مجرای گوش است. این نوع کم شنوایی انتقالی را معمولاً می‌توان با لوله تخلیه گوش، دارو یا جراحی برطرف کرد.

علائم و نشانه‌های کم شنوایی انتقالی در نوزادان و کودکان بسته به شدت و علت زمینه‌ای آن می‌تواند متفاوت باشد. علائم رایج شامل موارد زیر هستند؛

تأخیر در رشد گفتاری و زبانی
مشکل در درک گفتار، به ویژه در محیط‌های پر سر و صدا
عفونت مکرر گوش یا ترشح مایعات از گوش
کشیدن گوش‌ها
بی‌توجهی به صداها یا عدم پاسخگویی به آن‌ها
بالا بردن صدای تلویزیون
مشکلات تعادلی (اگر گوش داخلی نیز تحت تأثیر قرار گرفته باشد)
انجام تمام غربالگری‌های شنوایی برای نوزدان و کودکان اهمیت زیادی دارد، زیرا رفع سریع مشکل از تأخیر در رشد گفتاری و زبانی پیشگیری می‌کند.

کم شنوایی انتقالی در بزرگسالان

کم شنوایی انتقالی مادرزادی معمولاً تا قبل از بزرگسالی تشخیص داده می‌شود. وقتی در بزرگسالی دچار کم شنوایی انتقالی می‌شوید از آن جایی که عصب شنوایی و گوش داخلی حساس شما دست نخورده هستند، عمدتاً با بلندی صدای خود مشکل دارید، اما مشکلی با شفافیت آن ندارید. افراد مبتلا به این نوع کم شنوایی متوجه می‌شوند که باید صدای تلویزیون یا رادیو را بالا ببرند. برخی از علائم رایج کم شنوایی انتقالی در بزرگسالان عبارتند از:

درد در یک یا هر دو گوش
شنیدن بهتر از یک گوش نسبت به گوش دیگر
احساس این که صدای شما متفاوت یا بلندتر به نظر می‌رسد.
احساس فشار در یک یا هر دو گوش
استشمام بوی بدی از مجرای گوش
کلافگی در مکالمات تلفنی
عوامل خطرسازی که می‌توانند احتمال ابتلا به کم شنوایی انتقالی در بزرگسالان را افزایش دهند، ‌شامل موارد زیر است:
داشتن عفونت‌های مکرر گوش
پاک کردن گوش با گوش پاک کن، سنجاق یا سایر اشیاء کوچکی که می‌توانند به پرده گوش آسیب برسانند
شنا كردن
داشتن رطوبت زیاد در گوش برای مدت طولانی
قرار دادن گوش در معرض آبی که دارای باکتری زیاد است.

تفاوت کم شنوایی حسی عصبی با انتقالی

کاهش شنوایی انتقالی ناشی از یک انسداد فیزیکی است که مانع از رسیدن صدا به گوش داخلی می‌شود، اما کم شنوایی حسی عصبی به دلیل آسیب به عصب شنوایی یا سلول‌های مویی گوش داخلی ایجاد می‌شود. از سوی دیگر، کم شنوایی حسی عصبی دائمی است و شایع‌ترین نوع کم شنوایی است، اما افت شنوایی انتقالی می‌تواند موقت یا دائمی باشد.

تفاوت دیگر آن‌ها در این است که کم شنوایی حسی عصبی قابل درمان نیست و فقط با گزینه‌هایی مثل سمعک و کاشت حلزون می‌توان پردازش صدا و درک گفتار و سایر صداها را آسان‌تر کرد. برخلاف کم شنوایی حسی عصبی، کاهش شنوایی انتقالی را می‌توان در برخی موارد با رفع انسداد یا ترمیم آسیب، معکوس کرد. در موارد دیگری مثل تنگی مجرای گوش مداخله پزشکی دشوارتر است یا اصلا ممکن نیست. در این صورت، کم شنوایی انتقالی نیز دائمی تلقی شده و با سمعک یا ایمپلنت مدیریت می‌شود.

آیا کم شنوایی انتقالی دائمی است؟

کم شنوایی انتقالی ممکن است موقت یا دائمی باشد و همه چیز بستگی به دلیل آن دارد. در بسیاری از موارد، درمان‌هایی مثل دارو یا جراحی علت زیربنایی افت شنوایی انتقالی را برطرف می‌کنند. حتی برخی از موارد کاهش شنوایی انتقالی که در اثر ناهنجاری مادرزادی در شکل گوش ایجاد شده‌اند، با جراحی قابل درمان هستند.

آیا درمان کم شنوایی انتقالی با طب سنتی و سوزنی امکان پذیر است؟

کم شنوایی هدایتی یا انتقالی به دلیل انسداد یا ناهنجاری در قسمت‌هایی از گوش ایجاد می‌شود که وظیفه انتقال امواج صوتی به حلزون گوش را به عهده دارند. دلایل آن شامل تجمع موم در کانال گوش یا مشکلات استخوان‌های گوش میانی است، ‌بنابراین بعید است که طب سوزنی یا طب سنتی بتوانند این مشکلات خاص را برطرف کنند.

برخی تحقیقات نشان داده است که طب سوزنی می‌تواند شنوایی را در برخی از بیماران مبتلا به کم شنوایی حسی عصبی بهبود بخشد، به ویژه هنگامی که با دارو همراه باشد ولی به صورت علمی این موضوع اثبات نشده است. همچنین شواهدی در مورد اثربخشی آن برای کاهش شنوایی انتقالی نیز وجود ندارد.

نکاتی برای محافظت از گوش در برابر انواع کم شنوایی

در اطراف صداهای بلند از وسایل محافظ شنوایی استفاده کنید. گوش بندهای فومی یک راه حل اقتصادی هستند.
میزان صدای تلویزیون، رادیو ، موسیقی و غیره را کم کنید.
در صورت امکان از فعالیت در مکان های پر سر و صدا خودداری کنید.
هنگام گوش دادن به صداهای بلند (به عنوان مثال، موسیقی، کنسرت، کلاسهای تناسب اندام و غیره)، از منبع صدا فاصله بگیرید.
پس از قرار گرفتن در معرض صداهای بلند به گوش های خود فرصت دهید تا بهبود یابند.
گوش پاک کن، سنجاق، کلید و یا هر جسم خارجی دیگری را در گوش خود فرو نکنید.
ورزش کردن را فراموش نکنید. ورزش باعث پمپاژ خون در سراسر بدن، از جمله گوش ها شده و باعث می شود که قسمت های داخلی گوش سالم بمانند.
در صورت نیاز شنوایی خود را توسط افراد متخصص ارزیابی کنید.

لطفاً دیدگاهتان را بنویسید